..1.. O cantar do mar entre as pedras

Un fresco bafo que emerxe da verde matogueira coa que se cubren os salvaxes outeiros. Unha branca brétema que se deixa escorregar polas molladas pedras da beiramar, resistíndose á quentura do sol que loita por arrincala da herba dos acantilados. Así son as costas da nosa terra, as que me viron nacer e medrar, as que marcaron, coa súa marusía de recordos, todas e cada unha das páxinas desta aventura. Benvidos ás Crónicas de Bran.